W 2012 roku kończy się kalendarz Majów i starożytnych Egipcjan. Jak podają przeróżni wróżbici i pseudonaukowcy - w tym roku nastąpić ma koniec świata. Dojdzie do zmiany biegunów Ziemi, wybuchów na słońcu, nastąpi era wodnika, a w naszą planetę uderzy ogromna asteroida.

W publicznej debacie jak bumerang raz po raz wraca temat niskiego uczestnictwa Polaków w kulturze, zwłaszcza tak zwanej „wysokiej”. Statystyczny Polak bywa w teatrze raz na 7 lat – alarmują specjaliści – a 40% rodaków w ogóle nie interesuje się kulturą i sztuką. Jeszcze stosunkowo najbardziej aktywną na polu kultury warstwą społeczną jest młodzież szkolna i studiująca. Według ogólnokrajowych sondaży, to właśnie osoby w wieku 15-24 lata stanowią trzon publiczności teatralnej, są najliczniejszymi słuchaczami na koncertach, czytają najwięcej książek itd. Zapewne w jakiejś mierze jest to zasługa systemu edukacji, który – co by o nim nie mówić – promuje aktywność kulturalną młodzieży, na przykład organizując wycieczki do teatru czy egzekwując od ucznia znajomość lektur.
A jaki stosunek do kultury „wysokiej” mają młodzi ludzie z Mińska i okolic? Żeby się tego dowiedzieć, postanowiłem zbadać postawy licealistów wobec teatru, który z powodów zawodowych jest mi zdecydowanie najbliższy. Przeprowadziłem ankietę na próbie wygodnej 299 licealistów z trzech miejscowości: Mrozów, Mińska Mazowieckiego i – dla porównania – Warszawy.